Sezon na arbuza

Grunt to się nie poddawać. Nie obiecuję wielkiej reaktywacji, inne projekty zbyt mnie pochłaniają, ale jeszcze nie zwijam bloga, o nie.
Tym razem zapraszam na grilla:

I ostre granie:

W Studni:

Ale noce jeszcze bywają chłodne...

Wielki come back

Tak tak, wieki mnie tu nie było. Nie szkodzi :-) Na osłodę i rozgrzewkę kilka fotek z życia arbuza :-)

Zdjęcia pochodzą z Minimiam. Autorami tych uroczych kompozycji jest małżeństwo: Akiko Ida i Pierre Javelle. Od 2002 tworzą fascynujące mikroświaty, wykorzystując do tego warzywa, owoce i inne przedmioty codziennego użytku. Koniecznie zobaczcie inne kompozycje (koszenie kiwi rządzi) :-)

Melancholia

Arbuzowa oczywiście.

Autorstwa Sary Hillenberger.

Powrót do arbuza

Inspiracja estetyczno-kulinarna. Stąd.

a tymczasem w cukrze...

"W zeszłym miesiącu Charley powiedział mi:
-Zdaje się, ze nie robisz pomników ani nic innego. Może napiszesz książkę?Ostatnia była napisana trzydzieści pięć lat temu. Czas, żeby ktoś napisał inną książkę.
Potem podrapał się po głowie i powiedział:
-Rany, pamiętam, że to było trzydzieści pięć lat temu, ale nie mogę sobie przypomnieć, o czym to było. Mieli ją kiedyś w tartaku.
- Wiesz, kto ją napisał? – spytałem.
- Nie – odpowiedział. – Ale był taki, jak ty. Nie miał stałego imienia.
Spytałem o czym były te inne książki, te dwadzieścia trzy wcześniejsze, a on powiedział, że ma wrażenie, że jedna z nich była o sowach.
-No tak, o sowach, a jedna była o igłach sosnowych, bardzo nudna, i była jeszcze jedna o Zapomnianych Zakładach, teorie o tym, jak to się zaczęło i skąd się to wzięło. (...)"

Skoro znów o książkach, to natrafiłam na świetne wydawnictwo Nieves ze Szwajcarii, które wydaje ziny i autorskie książki w małych nakładach. O takie:

ale o co chodzi

z tym cukrem z arbuza i w ogóle?
Bo to jest tak - niektórzy piszą wiersze, niektórzy książki, a jeszcze inni piszą blogi. Co z tego wyjdzie jeszcze nie wiem, być może po miesiącu zapał mi opadnie (tzw. kryzys czwartego posta)i się skończy się.
Ale na razie jest, czy też ma być blog o tym, co się dzieje w cukrze z arbuza.

"In Watermelon Sugar" to książka śp. beatnika Richarda Brautigana. Nieprzetłumaczona na język polski, ale "kultowa", nie tylko wsród czeskich hippisów. Jest to jedna z tych książek, do których się wraca i które żyją własnym życiem. Narratorem jest ten, który nie ma stałego imienia. To jeden z najlepszych fragmentów. Jak znajdę swoje tłumaczenie, to wkleję.